Introductie – Het gezicht van Puk – 0-4 jaar

Doel 0 tot 1,5 jaar: De kinderen ontdekken hun eigen gezicht.
Doel 1,5 tot 2,5 jaar: De kinderen bekijken hun gezicht.
Doel 2,5 tot 4 jaar: De kinderen wijzen de verschillende delen van hun gezicht aan, benoemen ze en laten zien wat ze met hun gezicht kunnen doen.

Er zit wat in de rugzak van Puk, maar wat? We voelen aan de rugzak en maken hem open. Het is een spiegeltje! Puk verteld dat hij graag in de spiegel naar zijn gezicht kijkt.
Om de beurt gaan we voor een spiegel  zitten om ook naar ons gezicht te kijken. Ik wijs alles aan terwijl ik het benoemd; de neus, ogen, mond en oren. Dit een paar keer. Kunnen de kinderen het zelf benoemen?
Na het benoemen van alle onderdelen van ons gezicht zing ik het volgende liedje:

“Mijn ogen zijn verdwenen, nu heb ik geen ogen meer. Waar zijn ze nu gebleven, aha daar zijn ze weer!”

Tijdens het zingen verberg ik bij mijzelf die delen waar ik over zing achter mijn handen. Ik stimuleer de kinderen om mee te doen.

  • MM. benoemd de spiegel van Puk. Ze pakt de grotere spiegel van tafel. Wanneer ik haar vragen stel dan is het antwoord iedere keer “weet ik niet”. Als ik haar zelf laat spelen met Puk en de spiegel dan benoemd ze; de neus, de ogen, de mond en de oren. Ook doet ze het verstopspelletje na met Puk.
  • K. zegt het woord “spiegel” na. Hij kan alle delen van het gezicht aanwijzen. Hij benoemd zijn neus, De woorden oor, oog en mond zegt hij goed na. Hij probeert de spiegel van Puk in zijn romper te stoppen. Hij zegt “ik ook” als hij de spiegel wil hebben en om aan te geven dat hij mee wil doen met het spel. Hij doet alles na wat Puk of ik doen.
  • M. kijkt in de spiegel en wijst, terwijl ze het benoemd, haar ogen, neus, mond, kin, wenkbrauwen, wangen, nek, oren en keel aan. Ze is daar vrij snel mee klaar. Ze wil graag weten wat Puk allemaal in zijn koffer heeft meegenomen. Samen met C. openen we de koffer.

C. en M. bekijken alle materialen. We lezen samen het boek “Benen, buik, billen, bloot”. C. speelt met Puk en de tandenborstel. Hij poetst en poetst en poetst de tanden van Puk. M. merkt op de de tandpasta echt is en ook één van de lippenstiften. Ze vraagt of ze daar ook mee mogen spelen. De tandpasta laten we nog even dicht en daar spelen we net alsof mee. De lippenstift doe ik eerst bij mijzelf op. Ik laat aan M. zien hoe je dat doet. Daarna doet zij het bij zichzelf op. Ze kijkt in de spiegel en probeert het netjes op haar lippen te smeren.
Na al dit spelen richten we de thema tafel in.

Belangrijke woorden:

  • aanwijzen
  • het gezicht
  • helemaal
  • de mond
  • de neus
  • het oog
  • het oor
  • sommige
  • het stukje
  • voorzichtig
Maandag 19 augustus