Egel was verdrietig. Zo verdrietig als een egel maar kon zijn. En er is maar één ding dat hem blij kan maken…een knuffel! Egel gaat op zoek naar iemand die hem een knuffel wil geven, maar dat blijkt nog niet zo makkelijk. Vos heeft geen tijd, eekhoorn moet zijn nootjes tellen en de vogel is druk bezig met zingen. De uil weet wel waarom niemand met egel wil knuffelen, hij heeft van die scherpe stekels. Maar iedereen vindt wel iemand die bij hem past. De egel komt schildpad tegen die ook niemand heeft om mee te knuffelen en dat blijkt een perfecte match!
Het is een leuk boekje dat je kunt omdraaien en dan lees je het verhaal van de schildpad die niemand heeft om mee te knuffelen tot hij de egel tegenkomt.

  • J.F. zit bij mij op schoot en kijkt mee in het boek. Hij brabbelt af en toe wat. Ook lijkt het alsof hij het konijn “nijn” noemt. Op de vraag; “Zou jij de egel een knuffel geven?” zegt hij “Ja”.
  • Y. benoemd de egel, schildpad, het konijn en de vos. Ze verteld dat het niet nodig is dat de egel huilt. Als ik vraag waarom niet, dan heeft ze niet echt een antwoord. Ik geef aan dat je best mag huilen als je verdrietig bent. Y. zegt van niet. Y. zou de egel wel knuffelen. Ze blijft het hele boekje vragen “Waar is de vos nou?” Ze telt samen met mij de eikels van de eekhoorn. Eerst zegt ze 1,2,4, maar daarna toch 1,2,3. Als ik vraag hoeveel eikels het zijn dan zegt ze “3”.
  • M. benoemd de schildpad en de vogel. Het geluid van de uil doet ze na. Ze zegt het woord egel goed na en noemt de eekhoorn daarna ook egel. Ze vos noemt ze wolf. M. geeft aan dat de egel verdrietig is. M. wil de egel geen knuffel geven, want hij prikt. We tellen samen de eikels van de eekhoorn. Ze kan de getallen goed mee zeggen. Als ik vraag hoeveel eikels er zijn zegt ze volhardend “5!” en steekt daarbij haar hand uit en laat alle vijf de vingers zien.
    Het was leuk om te zien dat M. vandaag met Puk bezig was om zich aan iedereen voor te stellen. Dat is denk ik nog door de activiteit van gisteren.
Dinsdag 12 mei 2020